yoruma gerek olmıyacak kadar güzel anlayana...

[ONYX]

Seksenlerdeki yaşlı çiftin mahkeme salonundaki halleri içler acısıydı.Adam,inatçı bakışlarla suskundu.
nine ise,ağlamaktan iyice çukurlaşmış gözleri ve keskin çizgileriyle bıkkın bıkkın etrafı süzüyordu.
Hakimin tokmak sesiyle uğultu sustu.sözü yaşlı kadına verdi.Hakim;
-anlat teyze neden boşanmak istiyorsun?
yaşlı kadın,derin bir nefes çektikten sonra,baş örtüsüyle ağzını araladı,kısılmış ve çatallaşmış sesiyle konuşmaya başladı
-bu herif yetti gayri!elli yıldır bezdirdi hayattan!
uzun bir sessizlik hakim oldu mahkeme salonuna.Çıt çıkmıyordu.Herkes bekliyordu.Yaşlı kadının gözleri dolu dolu son bi gayret konuşmaya koyuldu.
-bizim sedef çiçeğimiz vardı,çok sevdiğim...o bilmez! 50 yıl önceydi...bana verdiği çiçeklerin arasından kopardığım bir yaprağı tohumlamıştım,öyle büyüttüğüm sedef çiçeğimi...yavrumuz olmadı,onu yavrum bildim...bir süre sonra çiçek kurumaya başladı...o zaman adak adadım.Güneş açmadan önce,her gece bir tas suyla onu sulayacağım diye...iyi gelirmiş dedilerdi...50 yıl oldu,bu herif bir gece kalkıp bir kerede bu çiçeği ben sulayım demedi...geçen gece takatim kesilmiş,uyuyakalmışım.yapamadım!onu susuz bıraktım...kurudu.ben böyle bir adamla 50 yıl geçirdim.hayatımı umudumu her şeyimi verdim.ondan hiçbirşey görmedim...bir kerecik olsun,benim bildiğim görevlerden birisini yapmasını bekledim.bir kerecik olsun sedef çiçeğimi sulamasını istedim...aklına bile gelmedi.onsuz daha iyiyim yemin ederim!...
Hakim,yaşlı adama dönerek,
-diyeceğin bir şey varmı baba dedi.
yaşlı adam bastonla zor yürüdüğü kürsüye,o ana kadar suçlanmış olmanın utançlığını hissettiren bir yüz ifadesiyle yöneldi ve
-askerliğimi,reisicumhur köşkünde bahçıvan olarak yaptım.fadimemide orada tanıdım.sedefleride...ona en güzel çiçeklerden buketler verdim...ilk evlendiğimiz günlerin birinde boyun ağrısından onu hekime götürdüm.hekim çok uzun sure uyanmadan yatarsa boyunundaki kireç sertleşir,kötüleşir dedi.Her gece uykusunu bölün,uyansın,gezinsin dedi.hekimi pek dinlemedi bizim hatun.lafım geçmedi.o günlerde tesadüf bu çiçek kurudu.ben ona,gece sularsan geçer dedim.her gece uyandı.ne yaptım ettim onu hep uyandırdım..ve gizlice seyrettim...o sevdiğim kadını,yavrusu bildiği çiçekleri sularken izledim...her gece o çiçek oldum ben.sanki ona bu yüzden tapabilirdim dedi.
o yaştaki bir adamdan beklenmeyecek ifadelerle devam etti...
-her gece o yattıktan sonra uyandım.saksıdaki suyu boşalttım...sedef,gece sulanmayı sevmez,hakim bey..
ama geçen gece..yaşlılık işte uyanamadım..fadimemide uyandıramadım.çiçek susuz kalırdı ama kadınımın boynu yine azabilirdi..suçlandım...sesimi çıkarmadım....